بي تو مهتاب شبي ، باز از آن کوچه گذشتم ،

همه تن چشم شدم ، خيره به دنبال تو گشتم ،

شوق ديدار تو لبريز شد از جام  وجودم.

شدم آن عاشق ديووانه كه بودم ...

در نهانخانه ي جانم ، گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد ، 

عطر صد خاطره پيچيد : 

يادم آمد که شبي با هم از آن کوچه گذشتيم

پرگشوديم و در آن خلوت دل خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو ، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت .

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ي ماه فرو  ريخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گُـل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد تو به من گفتي :

(( از اين عشق حزر کن !

لحظه اي چند بر اين آب نظر کن ،

آب ، آيينه ي عشق گذران است ،

تو که امروز نگاهت به نگاهي نگران است ؛

باش فردا ، که دلت با دگران است !

تا فراموش کني ، چندي از اين شهر سفر کن !))

با تو گفتم : (( حذر از عشق !؟ ندانم

سفر از پيش تو !؟ هرگز نتوانم ،

نتوانم !

روز اول ، که دل من به تمناي تو پر زد ،

چون کبوتر ، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي ، من نرميدم ، نگسستم ...))

باز گفتم که :  (( تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو دراُفتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم ، نتوانم !))

اشکي از شاخه فروريخت

مرغ شب ، ناله ي تلخي زد و بگريخت ...

اشک در چشم تو لرزيد،

ماه بر عشق تو خنديد !

يادم آيد که : دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه کشيدم.

نگسستم ، نرميدم .

رفت در ظلمت غم ، آن شب و شبهاي دگر هم ،

نگرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکني ديگر از آن گوچه گذر هم ...

بي تو اما ، به چه حالي من ازآن کوچه گذشتم...

حتما" برات پيش اومده وقتي داري به آسمون نگاه ميكني يكي ازت بپرسه دوست داري كدوم ستاره ستاره تو باشه ؟
اكثره آدما ميگن اون پر نورترين ستاره ......
ولي يادت باشه اوني كه از همه پر نورتره علاوه بر تو چشم خيلي هاي ديگه هم دنبالشه
به ستاره اي خيره شو كه اگه كم نوره حداقل خيالت راحته كه فقط چشم خودت دنبالشه